به نام او که ما را افرید...                

امروز داشتم فکر می کردم  که چقدر زندگی زود می گذرد  دیروز نوزادی بودم که تازه چشم به این جهان گشوده و فردا باید منتظر وداع باشم...زندگی مثل برق و باد می گذرد و من اینجا بی خیال  نشسته ام...

آیا تا کنون به این فکر کرده ایم , که مقصود از آفرینش چیست؟  

اصلا  آفرینش یعنی چه؟

آفرینش یعنی پیدایش , یعنی هستی , یعنی به وجود اوردن , یعنی به وجود آمدن از طریق آفریدگار...

حال خداکیست؟...چرا همیشه به خدا نیازمندیم؟...

به این مطلب نگاهی بیندازید:

"

براستی اگر خدا انسان را می آفرید و او را به حال خود رها می کرد ، چه اتفاقی می افتاد؟!!!!!!

     یا رحمن

دقت در این مسائل است که خیلی از ابهاماتی که به ذهن ناقص بشر می رسد را پاسخ می گوید.

 براستی اگر خدایی نبود...

در این دنیا هر انسانی به شکل دلخواه عمل میکرد.به این ترتیب هیچ انسانی به حق اصلی خود نمیرسید. امکانات دنیایی مساوی نیست.پس چه کسی در مشکلات ما را یاری میکرد؟چه امیدی برای درماندگان میماند .

اصلا آفرینش انسان برای چه می بود؟ و رفتن او برای چه؟ با این تفکرکه:" خدایی نیست" باز هم جای یک شبهه می ماند:چگونه آمدیم؟ از کجا آمدیم؟ مبدامان کجا بوده است؟ چرا آمده ایم؟ چرا در این دو روز دنیا که هر لحظه احتمال مرگ را می دهیم زندگی میکنیم؟

براستی آیا مشغولی فکری وحشتناک تر از این هم هست؟!!!!!!!

 فکر کنی بی دلیل در این دنیا رها شده ای وهر لحظه باید منتظر رفتن باشی!!!!

حال یک نکته ی دیگر! فرض کنیم که وجود خدا را قبول کردیم. اما با این طرز تفکر که آفرینش و جزا و پاداشمان به خاطر خودمان نبود و متعاقبا هیچ جزا و پاداشی بخاطر خودمان وجود ندارد.

 حال چه پیش می آید؟

حالا من از شما می پرسم :این احساس که به خاطر فرد دیگری آمده اید،به خاطر فرد دیگری با این همه مشکلات دنیا دست و پنجه نرم میکنید، را چگونه تحمل میکنید؟!!!!!!!!    " (/shamimeeshgh.blogsky.com)

اگر او نبود با چه امیدی زندگی می کردم؟...با چه امیدی هر روز را سپری می کردم؟...با چه امیدی به آینده نگاه می کردم؟...و با چه امیدی .........

خدایا شکرت که به من عقل و شعور دادی, که بتوانم با استفاده از آن و کمک بدون پایان تو, به وجودت پی ببرم...

ای خدا مارا در هرچه بیشتر فهمیدن مفهوم آفرینش یاری کن..